به نام خداوند جان و خرد

گزارش بازديد

«روستای تبادکان »

گزارشگر: مهديس رهنما

«علوم اجتماعي - خيام»

بهار 1389

ü    دیباچه:

ü    مشاهدات:

ü    مشکلات:

ü                نتیجه:

ü     دیباچه:

روستایی واقع در 40 کیلومتری شمال شرقی مشهد.

در گذشته در تبادکان چشمه آب زیادی بوده که الان خشک شده و این قضیه باعث شده تا این روستا از گردونه توسعه عقب بماند، نقش عامل طبیعی در فرآیند توسعه نیافتگی این روستا را می توان بیشتر از عوامل سیاسی – اجتماعی دانست. 400.000 خانوار در اینجا ساکن بودند که 1000خانوار به نزدیک مشهد آمدند و ساکن شدند.

ü     قدمت روستا:

قدیمی ترین شاهدی که مبنی بر وجود این روستا بود، یک دستنوشته عربی بود که اشاره به زندگی یکی از عالمان بزرگ روستای تبادکان به نام النظام عبدالحق التبادکانی در دهه ۵۷۰ هجری قمری داشت. بدون تردید، روستای تبادکان سال ها قبل از این وجود داشته است. یک شاهد قوی در این باره قبرستان های قدیمی روستا هستند که در ضلع شرقی روستا قرار دارند. می دانیم که امام رضا (ع) در حوالی سال ۲۰۰ هجری قمری به مشهد سفر کرده اند و این در حالی است که در آن زمان مشهد به یکی از شهرهای مسلمان نشین تبدیل شده بود، تا آنجا که ساکنان آن با نام علویان شناخته می شدند. اکنون فرض کنیم که اسلام و قوانین آن با ۱۰۰ سال تاخیر نسبت به شهر مشهد به روستای تبادکان وارد شده باشد. در این صورت ورود اسلام به روستای تبادکان حداکثر در سال ۳۰۰ هجری قمری یعنی حدود ۱۱۰۰ سال پیش اتفاق افتاده است. اما با یک نگاه به قبرستان های قدیمی این روستا که اکنون به محلی برای تهیه خاک به منظور بنایی تبدیل شده است، می بینیم که در این ناحیه باقیمانده هایی از اجسادی وجود دارد که بدون هیچ اصول و قوانینی دفن شده اند و به خصوص قوانین کفن و دفن اسلامی هرگز در مورد آنها اجرا نشده است. تعدادی از این اجساد به صورت مستقیم رو به بالا قرار گرفته اند و برخی از آنها بدون هیچ جهت مشخصی به پهلو خوابانده شده اند. با این شواهد، فقط می توانیم بگوییم که روستای تبادکان قبل از ورود اسلام وجود داشته است، حالا این که چند سال یا قرن قبل از ورود اسلام مشخص نیست. البته ما فرض کردیم که اسلام در زمان مهاجرت امام رضا (ع) به مشهد به همراه ایشان وارد مشهد شده است. در حالی که می دانیم این فرض درست نیست و نام ابومسلم خراسانی (قاتل مروان ابن حکم) خود شاهد محکمی بر این ادعاست.

سید محمد تبادکانی

http://shabhayetabadkan.blogfa.com

ü     مشاهدات:

از ابتدای ورودمان به تبادکان از امامزداده معروف آن جا که از قدیم به مزار سیدها معروف بوده و اهالی تبادکان اعتقاد زیادی به آنها داشتند بازدید کردی. اطراف آن مرقد هم 4مقبره دیگر است که به تازگی کشف شده اند و خبر کشف آن ها در زمره مهمترین اخبار امروز قرار گرفته است.

بعد از آن به داخل خود روستا رفتیم و به به مشاهده دقیق و گتفگو با اهالی این روستا پرداختیم در نتیجه متوجه مشکلات و عدم داشتن امکانات کافی مردم این روستا شدیم.

ü     مشکلات:

از جنبه امکانات اولیه:

·        به گفته چندتن از اهالی روستا در تبادکان قبلا آب نبوده و الان بتازگی لوله کشی کرده اند.

·         گاز و آسفالت ندارد.

·        در این روستا باغ و میوه نیست چراکه آب ندارد و وقتی که آب نباشد در نتیجه زراعت هم و جود ندارد.

·        آنها حمام شخصی ندارند و ملزم به استفاده از حمام عمومی هستند.

·        بیمارستان در این روستا وجود ندارد و مردمانش جهت درمان باید به بیمارستان شهر مراجعه کنند.

·        همچنین اتوبوس و وسیله نقلیه عمومی هم نیز برای رفتن به شهر وجود ندارد یا محدود است و اهالی خودشان باید به سختی ماشین یا اتوبوس جهت رفتن به شهر فراهم کنند.

از جنبه بهداشتی- درمانی:

اهالی تبادکان از این نظر هم در موقعیت خوبی قرار نگرفته اند. به گفته خودشان فقط هفته ای یکبار خانم دکتری بجهت گرفتن فشار خون، تزریق پنی سیلین و زدن مهر بر دفترچه های اهالی روستا به آنجا می آید چراکه اگر کسی از اهالی روستا بخواهد برای درمان به بیمارستان یا درمانگاه خارج روستا برود، باید دفترچه اش مهر و شماره داشته باشد تا بتواند تحت درمان قرار گیرد. این قضیه باعث وخیم تر شدن حال بعضی از بیماران و حتی مرگ آن ها می شود. بطور مثال: اگر کسی مورد اورژانسی داشته باشد و در فاصله بین دو مهر بخواند دوباره به شهر جهت درمان برود پذیرفته نمی شود چون دفترچه اش مهر ندارد. فرد یا کسی در روستا نیست تا بحال او رسیدگی کند در نتیجه امکان مرگ او زیاد است.

از جنبه تغذیه و خوراکی: برای نمونه یک خانوار در نظر می گیریم:

میزان مصرف گوشت: هفته ای 1بار. میوه و سبزیجات: ماهیانه. ماهی: سالی 1بار. تنقلات: از عید تا عید

از جنبه سواد و تحصیلات: آنها از این نظر هم در موقعیت ضعیفی قرار گرفته اند به گفته آنها خانواده های این روستا تنها تا 5ابتدایی به فرزندانشان اجازه تحصیل می دادند اما امروز تا مقطع سوم راهنمایی فرزندانشان اجازه تحصیل دارند. تبادکان دبیرستان ندارد اگر کسی مشتاق به ادامه تحصیل باشد می تواند به دبیرستان در سد کارده (این سد در فاصله 40 کیلومتری شمال مشهد واقع شده است و از کیلومتر 16 جاده کلات به سمت چپ منشعب می گردد. ارتفاع آن 67 متر از پی و حجم آن 32 هزار متر مکعب بتن ریزی می باشد و حجم آب آن معادل 36 میلیون متر مکعب است. رودخانه کارده با آب دائمی و مناظر زیبای کوهستانی و مجموعه تفریحی یکی از بهترین تفرج گاه های خوش آب و هوای مشهد می باشد. برود که از آنجا فاصله دارد.

اکثر اهالی آنجا بخصوص سرپرست خانواده ها یا کلاً بی سوادند یا 3تا4 کلاس تحصیل کرده اند.

از جنبه وسایل ارتباط جمعی: آنها دسترسی به کتاب، مجله و روزنامه و حتی بعضی ها دسترسی به تلویزیون هم ندارند.

از جنبه اعتقادی و دینی: اهالی تبادکان اعتقاد زیادی به دین دارند و طبق تحقیقات من در مراسم مذهبی زیاد شرکت می کنند. شلوغ بودن اماکن زیارتی همچون امامزاده ها منوط به پایبندی آنها به اعتقاداتشان هست.

اشتغال: با کشف آن 4مقبره که در بالا ذکر شد بعضی از اهالی روستا در اطراف آنجا چادر زدها ند و فروشگاه های موقتی دایر کرده اند و نسبتاً درآمد خوبی هم از این کار بدست می آورند.

افراد زیادی برای زیارت و سیاحت به آنجا می آیند و در گفتگوی من با یکی از زنان فروشنده درباره اشتغال زنان متوجه شدم که به گفته خودشان، زنان نسبتاً از موقعیت شغلی خوبی در روستا برخوردارند.

آداب ورسوم روستا :

كشتي با چوخه

يكي از مراسم بسيار زيبا و سنتي روستاي تبادكان، برگزاري مسابقات كشتي با چوخه است كه همواره طرفدارن و دوستداران زيادي را از نقاط دور و نزديك به اين روستا جلب مي كند. در گذشته، اين مراسم فقط مربوط به زماني مي شد كه يكي از جوانان روستا ازدواج مي كرد، به اين ترتيب كه پدر داماد تهيه جوايز مسابقات را بر عهده مي گرفت و در يكي از روزهاي تعطيل، مردم در محل خاصي جمع مي شدند و به تماشاي مسابقات مي نشستند. جوايز اين مسابقات شامل يك كله قند بعنوان نماد و يك جايزه كوچك مانند پتو، پشتي، ساعت ديواري و گاهي بره يا قوچ هستند كه بر اساس درجه كشتي به كشتي گيران اهدا مي شود. داور مسابقات كه همان احمدآقاي معروف (سازنده برج ميلاد روستاي تبادكان) است، با مهارت هاي خاص خود شور و شيريني عجيبي به مجلس مس دهد. در مواقعي كه جوايز ارزنده اي براي مسابقات تعيين مي شود، كشتي گيران بزرگ استان نيز ممكن است به روستا بيايند و ....

http://neka19.blogfa.com

ü     نتیجه:

 آن چه که من در این روستا مشاهده کردم و تحقیقاتی که در این زمینه انجام دادم متوجه توسعه نیافتگی بیشتر این روستا نسبت به روستاهایی که مورد بازدید قرار گرفته (کاهو و گوارشک) شدم این روستا از داشتن امکاناتی که امروز نیازهای اولیه زندگی ساده را تشکیل می دهد، محروم است.

از دیدگاه من نداشتن امکانات سوادآموزی و تحصیلات تا حداقل دیپلم باعث پرورش بیشتر بی سوادان در جامعه می شود که مسلماً این بی سوادان در آینده اکثراً فرزندان بی سواد نیز پرورش می دهند و این قضیه فرصت اشتغال مناسب و پیشرفت را از جوانان می گیرد و چون آنها امکان زراعت هم ندارند در نتیجه مجبورند در آنیده به کارهایی با حقوق و مزایای کم که نیاز به تخصص کمی هم دارد تن در دهند. این قضیه هم چنین موجب اعمال تربیت نادرست روی فرزندان می شود و همچنین عدم آگاهی و نداشتن سواد در مورد سپرست خانواده ها میزان باروری را در روستا بالا می برد. تعداد فرزندان زیاد در خانواده های آن این امر را اثبات می کند.

از جنبه رفتاری: آنها از نظر رفتاری مردمانی میهمان نواز و خونگرم و صبوری به نظر می رسیدند. وقتشان را به راحتی در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دادند تا به سؤالاتشان پاسخ دهند که این از نظر من از اینجا ناشی می شود که آنها به کسی که از شهر دیگری به بازدید روستایشان می آید و درباره مشکلاتشان از آن ها می پرسد و بحث می کند، به عنوان یک ناجی به او می نگرند(کسی که به نیت کمک و حل مشکلات آنها به اینجا آمده وقصد دارد تا اعتراضاتشان و مشکلاتشان را به گوش مقامات دولتی برساند تا بلکه آن ها کاری برایشان انجام دهند و به مشکلاتشان رسیدگی کنند.)

نکته جالبی که در برخورد با آنها به نظرم رسید این بود که آنها با تمام مشکلاتی که داشتند اما همواره لبخند روی لبانشان دیده می شد و این نشان دهنده بالا بودن میزان امید به زندگیشان بود.

از نظر من آنها خوشبختی را بیشتر احساس می کنند تا ساکنین شهر، چرا که برای آنهایی که در فقر و محرومیت زندگی می کنند یک قطره آب، یک تکه نان، یک وسیله هرچند کوچک که بتوانند لحظه ای سرگرمش شوند هم حتی برایشان خوشبختی است.

اهالی آنجا اعتراضات سیاسی خود را مثلاً نسبت به رئیس جمهور وقت به راحتی و بدون ترس بیان می کردند و این از دیدگاه من از عدم آگاهی آنها از عواقب این کار در شهرها ناشی می شود.

زندگی در چنین روستایی چند مزیت می تواند نسبت به زندگی در شهر داشته باشد:

·        اهالی آنجا دارای فکر و وقت آزاد هستند که در این وقت آزاد باید به وسیله وسایل ارتباط جمعی مناسبی برای آنها پر شود و دولت باید این وسایل را در حد کافی در اختیارشان قرار دهد. زیرا عدم وجود این وسایل باعث ترویج افکار خرافاتی درمیان آنها می شود و آگاهی را در میان آنها کاهش می دهد.

·        زندگی آنها آرامش بیشتری نسبت به زندگی شهرنشینان دارد چون از سر وصدای داخل شهرها در امانند و دیگر این که محدودیت باعث خلاقیت می شود و چون جوانان آنجا از امکانات مادی زیادی برخوردار نیستند سعی می کنند از طریق تحصیل و کار زیاد به این امکانات دست یابند، آنها اصولاً از قدرت خلاقیت بالایی برخوردارند چون بیشتر به تفکر می پردازند. بنابراین دولت باید امکانات آموزشی بسزایی را در اختیار آنها قرار دهد تا آنها به فرصت پیشرفت و شکوفای استعدادهایشان و هدایت آنها در مسیر درستش دست یابند و در صورت انجام نشدن این کار توسط دولت بسیاری از نوابغ و انسان های با استعدادی را از دست می دهیم. چراکه ما در تاریخ کشورمان بزرگان زیادی داریم که اهل روستا بودند و با محدودیت به خلاقیت رسیدند از جمله دکتر الهی قمشه ای، آیت الله طالقانی، سهراب سپهری، حسین پناهی(متولد دژکوه دهی در استان کهکیلویه و بویراحمد) و.... که اکنون نامشان جاویدان است.

 نکات جالب توجه درباره ی این روستا :

نقل قول از صابر قدسی( http://kherghe.blogfa.com) :

اتباع فرقه ذهبيه قصد داشتند در روستاي تبادكان در حوالي مشهد مقدس به بهانه كمك در ساخت يك حسينيه بر سر مقبره يكي از اقطاب خود خانقاه بسازند كه با هوشياري روحانيت منطقه ناكام ماند

در اين روستا ودر قسمت آبدارخانه اين حسينيه قبر تاج الدين حسين كارندهي از اقطاب فرقه ذهبيه است كه چندي پيش ودر پي تعمير حسينيه توسط مردم روستا چند نفر از بزرگان ذهبيه به بهانه كمك به ساخت حسينيه مذكور به روستا آمده وتلاش زيادي نمودند كه مسوليت ساخت حسينيه را به عهده گيرند.

اما پس از پيگيري چند نفر از اهالي روستا خصوصا روحانيت منطقه نقشه اصلي خانقاه اين فرقه كه شامل مقبره واتاق خلوت شيخ و..بود به دست آمد وتوطئه اين فرقه لو رفت

اسناد ونقشه اين طرح شوم موجود است .

http://www.iqna.ir

نقل قول ازwww .masoudsuzuki.blogfa.com)   ) :

 فروردین امسال خبری در مشهد پیچیده بود مبنی بر کشف مقبره 5 امامزاده در روستای تبادکان. خبر رسمی این کشف را ، وطنخواه ، مدیر کل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی در گفتگو با خبرنگاران داده بود: "این قبور متبرکه در اواخر سال گذشته توسط اهالی بومی روستای تبادکان شناسایی و به تائید کارشناسان دینی و وقفی و امور خیریه استان رسیده است. برای بازسازی و مرمت این امامزاده ها اعتباری پیش بینی شده تا زائران این چهار امامزاده بتوانند به زیارت این قبور متبرکه در رفاه و آسایش کامل بپردازد. او تصریح کرده بود: در هنگام اجرای طرح بهسازی روستای تبادکان تابوت سنگی در کنار پیکر یکی از نوادگان امام سجاد (ع) وجود داشت که طبق نوشته های روی سنگ و شواهد تاریخی موجود با دقت کارشناسان و اهالی بومی این روستا و با تایید اداره کل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی شناسایی و مورد تائید قرار گرفت. وی افزوده بود: بیش از 400 تا 500 میلیون ریال تاکنون به منظور ساخت و تجهیز مقبره های این چهار امامزاده توسط اهالی روستا و خیرین هزینه شده است"

پس از انتشار این خبر به زودی ولوله ای در گرفته و همه روزه عده ای از مشهد و اطراف آن برای زیارت به این ماکن می شتابند. از این رو مطابق گفته های مدیر کل اوقاف مقدمات ساخت مرقد برای "امام زادگان تازه کشف شده" در این روستا مهیا می گردد.

برای اطلاع از چندو چون ماجرا، ظهر روز پنجشنبه دوم خرداد 87 به اتفاق برادر و خواهر زاده ام به روستای تبادکان رفتیم. در تابلوی اصلی این امام زاده، سال وفات آنها 871 هجری ذکر شده است.

 یک محاسبه ساده نشان می دهد که با احتساب هر 25 تا 30 سال برای هر تغییر نسلی، این انسانهای شریف مدفون در تبادکان، فرزندان نسل 34 و بعد امام حسین می باشند و با این فرض خوشبینانه که تمامی این پنج نفر جز صلحا و فرزندان پرهیزگار امام حسین باشند، آیا شایسته نیست که از فردا بر سر مزار هر سیدی در "بهشت رضای مشهد" یا گورستان هر شهر دیگری، یک "مرقد امام زادگی" ایجاد شود؟ 

به گمان من تلاش روزافزون اهالی روستا در تبلیغ غیرعادی برای این مکان بیشتر انگیزه مادی دارد تا هر انگیزه اصیل دیگری . این را وقتی فهمیدیم که در پوشش سرمایه گذار (!) قیمت زمین را برای ساختن یک رستوران در نزدیکی امام زاده از یک بنگاه جدید التاسیس پرسیدیم. زمینهای بایر و خشک روستا ترقی کرده و به قیمتهای سرسام آوری رسیده بود. از افتتاح فروشگاههای موقت در اطراف محوطه نیز معلوم می شود که ایجاد امام زاده در این روستا، خیرات خوبی در بر داشته و به تدریج تبدیل به منبع خوبی برای کارآفرینی اهالی خواهد شد! بی تردید رونق بیشتر این مکان زیارتی جدید، می تواند روستا را از بن بست جغرافیایی و محرومیت خارج کرده و توجه مسولان استانی وکشوری را به خود جلب کند تا آبادانی بیشتری برای آن ها به ارمغان آورد!!

نقل قول از    (  ( http://mahdi989.tebyan.net:

الان حدود یک سالی هست که اسم روستای ما یعنی تبادکان افتاده سر زبونا و هر جا میری ممکن نیست که چیزی نشنیده باشندوبحثی راجع بهش نباشه البته منظورم از هر جا استان خودمونه.گرچند اوازه اون ممکنه همه جا پیچیده باشه.همینطور که خودم شخصا تو چند تا سایت ایرانیان مقیم خارج دیدم در بارش مطلب نوشتن.

به هر حال این موضوع علتی نداره جز وجود پنج سنگ قبر شکیل که از قدیم الایام به مزار سید ها مشهوراست.شایعات زیادی در این باره پخش شده که هر کدوم به نوعی سعی درکمرنگ کردن وحتی دروغ جلوه دادن این خبر داشتند البته بعضی  شایعات هم بدون سونیت ولی از روی نا اگاهی خود

اهالی بوده است. ولی انچه مسلم است وحقیقت جز ان نیست این است که اهالی از قدیم الایام به این بزرگان اعتقاد داشته و دارندوبرسر مزار ایشان نذرو نیاز میکرده ومیکنند و حاجت میگیرند.و همچنین این امامزادگان همه روزه میزبان جمع کثیری از زائران هستند که مشتاقانه و برای گرفتن حاجت به زیارت این بزرگان از اقصی نقاط استان ودر بسیاری موارد از استانهای دیگربه این روستا می ایند.در جواب ان دسته از منتقدین ومنکران این بزرگان میتوان گفت که چه چیزی این خیل عظیم مردم را به این روستا میکشاند چرا که موقعیت این روستا طوری است که بن بست است و سر راه شهر یا روستای دیگر قرار ندارد وتقریبا جای دیدنی وتفریحی برای سیاحت ندارد و انچه این مردم را به اینجا میکشاند همان اعتقاد است ومهری که بعد از یک بار زیارت این بزرگان بر دلها می ماند.

رئيس جمهور خطاب به مردم محروم منطقه تبادكان مشهد: ما خادم شما هستيم
در پايان دومين دور سفر استاني رئيس جمهور و هيات دولت به استان خراسان رضوي، بازديد غيرمنتظره از منطقه تبادكان (از نقاط محروم حاشيه شهر مشهد) در دستور كار اين هيات قرار گرفت.
    دكتر محمود احمدي نژاد در اين بازديد با گفت وگوي رودررو با مردم از نزديك به بررسي مشكلات اين منطقه محروم پرداخت و به مسئولان استاني نيز دستور داد با بررسي مشكلات به اجراي طرح ها و مصوبات در اولويت در حوزه هاي مختلف اين منطقه بپردازند و ما نيز به منظور انعكاس حال و هواي مردم محروم تبادكان (كه بخش عمده اي از آنان كشاورز هستند) به سفر سرزده و غيرقابل پيش بيني رئيس جمهور و انتظاراتي كه آنان از رئيس جمهور خود داشته و با وي در ميان گذاشته اند، پرداخته ايم كه در پي مي خوانيد.
    يكي از كشاورزان ۵۰ ساله و از اهالي قديمي تبادكان در رابطه با انتظاراتش از رئيس جمهور به خبرنگار ما گفت: با آمدن رئيس جمهور آنقدر خوشحال شديم كه باورمان نمي شد رئيس جمهور به روستاي ما سفر كند.انتظاري كه داريم اين است كه به مشكلاتمان در زمينه آب شرب رسيدگي كند و حريم و جايگاهي براي امامزادگان اين روستا بسازند كه از وي به صورت يادگاري بماند. 

سيدجواد علوي ۴۴ ساله از ديگر كشاورزان اين روستا نيز گفت: وقتي خبر ورود رئيس جمهور را شنيديم اصلاً باورمان نمي شد اما بعد از دقايقي كار در زمين هايمان را رها كرديم و به استقبال رئيس جمهور آمديم و همه نامه هايمان را به بخشدار داديم كه به دستشان برساند. وي در ادامه افزود: از مسئولان خواهشمنديم كه با ساخت چند واحد توليدي يا كارخانه مانع رفتن جوانان مان به شهر براي كار شوند زيرا جوانان ما هر روز مبالغ زيادي را براي رفت و برگشت به شهر هزينه مي كنند تا به محل كارشان برسند و در نهايت همه دستمزدشان را بايد بابت كرايه اتوبوس هاي شخصي كه در اين مسير كار مي كنند، بپردازند.
    سيدحسين تبادكاني ۶۶ ساله كه از اهالي قديمي و عضو شوراي روستاي تبادكان است نيز گفت: خبر حضور رئيس جمهور بسيار براي مردم اين منطقه غيرمنتظره و در عين حال دلگرم كننده بود و موجب شد تا ما بتوانيم درباره مشكلات اين منطقه سخن بگوييم.

    از پارسال اقدام هايي در زمينه جدول كشي راه ها به بخشي از روستاي تبادكان انجام شده است و ظرف چند ماه آينده يك هزار متر از اين راه ها آسفالت خواهد شد اما متاسفانه عرض كم جاده و پيچ هاي خطرناكي كه در مسير منتهي به زيارتگاه امامزادگان تبادكان است بسيار كم است و منجر به تلفات زيادي در چند ماه گذشته شده است.

    وي افزود: اين روستا به دليل محصور بودن در ميان تپه هاي اطراف بن بست مانده و مسئولان بايد به اين مسئله توجه بيشتري كنند.

يكي ديگر از روستائيان منطقه كه ۶۰ ساله است و شغل او نيز كشاورزي است با ابراز خوشحالي از ورود مسئولان و دكتر احمدي نژاد به منطقه محروم تبادكان گفت: از رئيس جمهور خواهشمنديم كه چند خط اتوبوس براي رفت و آمد ما بگذارد تا ما مجبور به پرداخت هزينه به ۲ اتوبوس شخصي كه براي حمل و نقل كارگران از مشهد به تبادكان مي آيند، نباشيم.

    ما از مسئولان مي خواهيم كه باز هم به منطقه بيايند و از نزديك وضع ما را ببينند و بررسي كنند.
    در ادامه اين گفت وگو رحماني ـ از زنان خانه دار اين روستاـ نيز درباره سفر رئيس جمهور به تبادكان گفت: به رئيس جمهور گفته ايم كه ما براي يك آمپول به شهر مي آييم و متاسفانه يك خانه بهداشت، دكتر و يا بهورز كه در مواقع نياز به آنها مراجعه كنيم نداريم. ما مشكلات زيادي داريم زيرا هيچ گونه امكانات اوليه در روستايمان نداريم.

    رضوي يكي ديگر از زنان ساكن روستاي تبادكان هم از نبود دبيرستان و كمبود معلمان زن گلايه داشت. او مي گفت: ورود رئيس جمهور دل همگان را در اين منطقه شاد و اميدوار كرد؛ چرا كه ما مشكلات زيادي را در اين روستا داريم كه با حضور وي مطمئن هستيم اين مشكلات كمرنگ مي شود.
    وي گفت: يكي از مشكلات ما در اين روستا اين است كه اكثر دختران روستاي ما به مدرسه نمي روند زيرا وجود فقط ۲ مدرسه روستا براي دختران و پسران مانع رضايت برخي از خانواده ها براي فرستادن فرزندان دختر به مدرسه شده است و فرزندان ما براي رفتن به دبيرستان بايد به مشهد و يا سدكارده بروند.
    يكي ديگر از روستائيان منطقه نيز با ابراز خوشحالي از ديدن رئيس جمهور در مورد مشكل نبود گاز گفت: هر ۲ هفته يك خودرو كپسول گاز به روستا مي آيد كه اين ميزان كپسول به نيمي از اهالي اين روستا هم نمي رسد و ما فقط از بوته چوب ها و نفت استفاده مي كنيم، چون نفت به سهولت و با قيمت دولتي در اختيار ماست.

    بنابر اين گزارش رئيس جمهور كه در اين ديدار جمعي از مسئولان استان وي را همراهي مي كردند از نزديك با مشكلات مردم اين منطقه آشنا شدند و در بخشي از سخنان خود خطاب به آنان گفت: ما خود را نوكر و خادم شما مي دانيم و شما عزيزان ولي نعمت ما هستيد.

    دكتر احمدي نژاد اظهار داشت: اولويت كاري دولت همواره خدمت و توجه به محرومان و مستضعفان است.
    رئيس جمهوري، ساكنان مناطق محروم جامعه را جزو زحمتكش ترين، وفادارترين و بهترين قشرهاي مختلف جامعه دانست و گفت: به عنوان خادمان ملت، به اين مردم بدهكاريم و مديون آنان هستيم.
    وي با بيان اين كه از زندگي مردم در شرايط سخت و دشوار بسيار احساس ناراحتي مي كنم، افزود: بايد به اتفاق و كمك يكديگر در حركتي انقلابي و نهضتي، شرايط را به طور كامل و به نحو مطلوب تغيير دهيم.
    احمدي نژاد با اشاره به طرح هاي خوب انجام شده و اختصاص بودجه براي حل مشكلات محرومان، اظهار داشت: مسائل و مشكلات مردم محروم بايد به نحوي برطرف شود كه آسيبي به آنان نرسد و در عين حال با سرعت و دقت، وضع تغيير كند.

    رئيس جمهوري با اشاره به آمادگي دولت براي پشتيباني و كمك به حل مسائل مناطق محروم و حاشيه نشين خاطرنشان كرد: مردم بايد همت كنند و با همكاري مسئولان مشكلات رفع شود.

    احمدي نژاد در حين بازديد از محلات منطقه محروم تبادكان به استاندار خراسان رضوي و شهردار مشهد دستور داد كه مشكلات اين منطقه محروم از جمله نداشتن سند مالكيت و پايان كار ساختمان آنان را رفع كنند.

    وي به ساكنان اين منطقه گفت: رفع مشكلات شما مستلزم همكاري خود شماهاست.
    احمدي نژاد درباره تامين برق، آب آشاميدني سالم، خدمات رفاهي شهري، بهداشتي و زيست محيطي منطقه محروم تبادكان دستورات لازم را صادر كرد.

    شهر مقدس مشهد با ۲ ميليون و ۷۰۰ هزارنفرجمعيت هم اكنون ۷۵۰ هزارنفر حاشيه نشين دارد و سالانه ميزبان بيش از ۱۵ ميليون زائر و مسافر است

. http://www.magiran.com

نقل قول از : (http://neka19.blogfa.com) :

 من، سيد محمد تبادكاني، متولد روستاي تبادكان، در 40 كيلومتري شمال شرقي مشهد هستم و اكنون در دانشگاه تهران، در رشته گياهپزشكي و در مقطع كارشناسي ارشد تحصيل مي كنم. مايلم با تمام دوستاني كه با اين روستا آشنايي دارند و يا در روستاهاي مجاور ساكن هستند، در ارتباط باشم.

حالا ما نمي خواستيم وارد بحث هاي سياسي بشيم، ولي يه قضيه جالبي پيش اومد كه گفتيم بد نيست اينجا ازش صحبت كنيم. حدود دو سال پيش، آقاي پرزيدنت احمدي نژاد در سفر استاني خودشون به خراسان رضوي، تصميم مي گيرن يه سري هم به روستاي تبادكان بزنن و از نزديك با دردهاي مردم آشنا بشن. متاسفانه نمي دونم به چه دليلي اين سفر شكل نمي گيره و ظاهرا آقاي پرزيدنت فقط تا نزديكي هاي اين روستا مي رن و برمي گردن. من نمي خوام زبونم لال، كوتاهي يا تقصيري رو به گردن آقاي احمدي نژاد بندازم، اما منظورم از مطرح كردن اين موضوع، بحث هاييه كه بعد از اون اتفاق افتاده، روزنامه هاي بومي، شبكه استاني و ... همه و همه از سفري صحبت مي كنن كه اصلا شكل نگرفته.!